Lampy jarzeniowe mają dwie elektrody nie podgrzewane, umieszczone w bańce lub w rurze napełnionej gazem szlachetnym, np. neonem o niskim ciśnieniu. Najczęściej są stosowane tzw. neonówki. Zbudowane są one podobnie do żarówek, a więc z trzonkami gwintowanymi. Tego rodzaju lampy są używane do sygnalizacji świetlnej jako światła kontrolne, wskaźniki świetlne przy łącznikach i urządzeniach elektrycznych. Dla ograniczenia prądu płynącego po zapłonie umieszcza się w trzonku lampy, opornik, zwany stabilizatorem rezystancyjnym. Stałość napięcia na elektrodach lampy w dość szerokich granicach zmian prądu = 5... 10 (odcinek krzywej AB) umożliwia wykorzystanie lampy jarzeniowej jako stabilizatora napięcia. Do reklam świetlnych stosuje się rury jarzeniowe wysokonapięciowe o odpowiednich kształtach. Elektrody są wtopione w końce rur. Żądaną barwę świecenia osiąga się przez zastosowanie odpowiedniej mieszanki gazowej. Spadek napięcia na 1 m długości wynosi 300... 400 V dla rur wypełnionych neonem, a 210... 330 V — wypełnionych mieszanką gazową. Do reklam neonowych stosuje się napięcie 6 kV. W lampach fluorescencyjnych zwanych świetlówkami wykorzystuje się również wyładowania jarzeniowe.