Mianem ceramizacji zwykło określać się proces, wyzwalany pod wpływem ściśle określonych warunków fizycznych i chemicznych, prowadzący do powstawania na powierzchniach ciernych, cienkich warstw cermetalowych o lepszych właściwościach materiałowych. Jej osadzenie to zasadniczy cel procesu ceramizacji. Dzięki dobrym właściwościom materiałowym, zabezpieczony powłoką układ tribologiczny posiada dużą odporność na zużycie i pracuje bardziej efektywnie. Powłoka ceramiczna łagodzi skutki tarciowe, regeneruje i uszczelnia strukturę. W porównaniu z metalem odznacza się wysoką twardością, gładką powierzchnią cierną, niską korozyjnością. Dzięki lepszej odporności temperaturowej, warstwy ceramiczne (oraz cermetalowe) znajdują zastosowanie miedzy innymi w inżynierii silników odrzutowych.